Charakterystyczne cechy trzech omawianych wyżej perspektyw analizy władzy można przedstawić w następujący sposób[1]:
Jednowymiarowa koncepcja władzy kładzie nacisk na:
- zachowania,
- podejmowanie decyzji,
- (kluczowe) kwestie polityczne,
- obserwowalny (otwarty) konflikt,
- (subiektywne) interesy postrzegane jako preferowanie określonej polityki ujawniane poprzez aktywność polityczną.
Dwuwymiarowa koncepcja władzy (Połowiczna) krytyka nachylenia behawioralnego Nacisk położony na:
- podejmowanie decyzji i niepodejmowanie decyzji,
- kwestie polityczne i kwestie potencjalnie polityczne,
- obserwowalny (otwarty lub ukryty) konflikt,
- (subiektywne) interesy postrzegane jako preferowanie określonej polityki lub niezadowolenie z systemu politycznego.
Trójwymiarowa koncepcja władzy Krytyka nachylenia behawioralnego Nacisk położony na:
- podejmowanie decyzji i kontrolę programu politycznego (niekoniecznie poprzez decyzje),
- kwestie polityczne i kwestie potencjalnie polityczne,
- obserwowalny (otwarty lub ukryty) i utajony konflikt,
- interesy subiektywne i rzeczywiste.
Analiza władzy charakteryzuje się kilkoma cechami:
- Interdyscyplinarność – Analiza władzy jest związana z różnymi dziedzinami nauki, takimi jak politologia, socjologia, prawo, ekonomia, psychologia, filozofia i historia.
- Multi-poziomowość – Analiza władzy obejmuje różne poziomy, takie jak poziom globalny, regionalny, krajowy i lokalny.
- Relacyjność – Analiza władzy skupia się na relacjach między różnymi podmiotami, takimi jak państwo, rząd, partie polityczne, organizacje pozarządowe, media i obywatele.
- Zmienność – Analiza władzy musi uwzględniać zmiany zachodzące w systemie politycznym i społecznym, takie jak zmiana rządu, zmiana konstytucji, zmiana wyników wyborów itp.
- Porównawczość – Analiza władzy często obejmuje porównanie systemów politycznych i władzy w różnych krajach lub regionach.
- Kontekstualność – Analiza władzy musi być rozumiana w kontekście historycznym, kulturowym i społecznym, w którym jest ona związana.
[1] W. Derczyński, A. Jasińska-Kania, J. Szacki (red.), Elementy teorii socjologicznych, PWN, Warszawa 1975,s. 508-509.
Służysz społeczności blogowej, pięknie składasz frazy. przyjmij najszczersze wdzięczności moich wyrazy 🙂