Środki prawne unormowane w Kodeksie postępowania administracyjnego

5/5 - (2 votes)

Kodeks postępowania administracyjnego (KPA) reguluje różne środki prawne, które mogą być stosowane przez organy administracji publicznej w trakcie postępowania administracyjnego. Oto kilka przykładów takich środków:

  1. Decyzja administracyjna – jest to formalne rozstrzygnięcie organu administracji publicznej w sprawie indywidualnej lub ogólnej, wydane w trybie postępowania administracyjnego.
  2. Postanowienie administracyjne – jest to formalne rozstrzygnięcie organu administracji publicznej w sprawie indywidualnej, wydane w trybie postępowania administracyjnego.
  3. Postanowienie o umorzeniu postępowania – jest to rozstrzygnięcie organu administracji publicznej o umorzeniu postępowania administracyjnego, jeżeli nie jest ono już potrzebne lub nie ma podstaw do jego dalszego prowadzenia.
  4. Orzeczenie administracyjne – jest to rozstrzygnięcie organu administracji publicznej w sprawie indywidualnej, dotyczącej prawa lub obowiązków stron, wydane w trybie postępowania administracyjnego.
  5. Zarządzenie administracyjne – jest to rozstrzygnięcie organu administracji publicznej, dotyczące spraw organizacyjnych lub technicznych.
  6. Wezwanie – jest to środek prawny polegający na żądaniu przedstawienia określonych dokumentów lub informacji przez organ administracji publicznej w celu przeprowadzenia postępowania administracyjnego.

Artykuł 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi: „jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego”. Wobec tego, że ustawa o postępowaniu egzekucyjnym nie normuje instytucji przywrócenia terminu w tej kwestii, w postępowaniu egzekucyjnym znajdą odpowiednie przepisy k.p.a. (art. 58-60).

Zaznaczyć trzeba, że przepisy art. 18 ustawy ma znacznie szersze znaczenie; przesądza on posiłkowym stosowaniu przepisów k.p.a. w wielu sprawach nie uregulowanych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym. Chodzi tu o takie przepisy, jak o rozstrzyganiu sporów kompetencyjnych (art. 22-23 i 190-195), wyłączeniu pracownika i organu (art. 24-26), o przedstawicielach i pełnomocnikach (art. 30, 32-34), o doręczeniach i wezwaniach (art. 39-56), o terminach (art. 57-60), o protokołach i adnotacjach (art. 67-72)czy o udostępnieniu akt (art. 73-74 k.p.a.).

Postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, od których przysługuje zażalenie, mogą być uchylane przy odpowiednim zastosowaniu instytucji wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145-152 k.p.a.) oraz że może być stwierdzona ich nieważność dzięki odpowiedniemu zastosowaniu art. 156-159 k.p.a.[1]


[1] E. Ochendowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne – wybór orzecznictwa, Toruń 2000, s. 292.