Uchwały Krajowej Rady Radiofonii I Telewizji

Ustawa z dnia 17 października 1992 r. o zmianie Konstytucji RP uznała za konstytucyjny organ państwa Krajową Radę Radiofonii i Tele­wizji, przyznając jej (art. 36b ust. 3) prawo do wydawania na podstawie ustaw i w celu ich wykonania – obok rozporządzeń – również uchwał.

Ten rodzaj uchwał podejmowany przez Krajową Radę Radiofonii
i Telewizji można zatem rozpatrywać w kategorii uchwał wykonawczych.  Rozporządzenie i uchwała zostały w przywołanym przepisie kon­stytucyjnie zrównane (akty ogólne ustanawiające normy prawne, wydawa­ne na podstawie ustaw i w celu ich wykonania), choć jednak nauka prawa (na podstawie analizy charakteru prawnego uchwał wykonawczych Rady Ministrów) traktuje je jako instytucje prawnie odrębne[1].

Uchwały wykonawcze różnią się od rozporządzeń swym przedmiotem,  warunkami podjęcia, formą i trybem ogłaszania. Zakładając, że rozporządzenia normują przede wszystkim sferę objętą konstytucyjną wyłącznością ustawy, dla uchwał wykonawczych pozostaje zatem materia wprawdzie przez ustawodawstwo uregulowana, lecz nie należąca do kręgu tej wyłączności.

Ze względu na odmienność istoty regulowanych spraw, dla uchwał  można przyjąć mniejszy stopień szczegółowości upoważnienia ustawowego.  Upoważnienie szczegółowe udzielone Krajowej Radzie Radiofonii i Telewi­zji do wydania określonych przepisów bez wyraźnego wskazania, że miało  nastąpić rozporządzeniem, można tłumaczyć jako upoważnienie do podjęcia  uchwały wykonawczej. Dla przyjęcia, że upoważnienie odnosi się do  wydania uchwały, wystarczy po prostu brak wyraźnego postanowienia o zastosowaniu tego rodzaju przepisów, podczas gdy dla wydania rozporządzenia niezbędne jest wyraźne nazwanie tej formy aktu normatywnego.

Podobnie jak rozporządzenie, uchwały wykonawcze muszą pozosta­wać w granicach wynikających z podstawy prawnej i nie mogą naruszać  obowiązującego ustawodawstwa. Inaczej natomiast wygląda problem powoływania podstawy prawnej w tekście uchwały wykonawczej. Ustawa o wydawaniu Dziennika Ustaw RP i Dziennika Urzędowego RP „Monitor Polski” nie ustanawia bowiem  warunku (generalnie nie zawiera kategorii – uchwały Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji), aby uchwała wykonawcza przywoływała w swej treści artykuł ustawy, na którym się opiera. Powołanie się w tekście uchwały na podstawę ustawową nie było dotychczas (dla uchwał wyko­nawczych Rady Ministrów) uważane za wymaganie ustawowe, któremu musi czynić zadość, jako przesłance ważności aktu.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, obok prawa wydawania
na ogólnych  zasadach rozporządzeń (art. 213 w związku z art. 92), wyposażona została w  prawo wydawania bliżej nie określonych „uchwał w sprawach indywidualnych”.  Konstytucja nie rozstrzyga jednak, czy będą to uchwały wyłącznie o charakterze decyzji przybierających postać aktów wykonawczych do ustaw (tzn. aktów  wydawanych na podstawie ustawy i w celu jej wykonania – np. uchwała z roku 1985 w sprawie szczegółowego trybu postępowania przed Trybunałem  Konstytucyjnym).